×

शहीदको सपनालाई तिलाञ्जली दिने चेष्टा नगरौं

तामाङ आवाज


कांग्रेस होस् या कम्युनिष्ट पार्टी, मध्यम वर्गीयले हाँकेका छन् । यो वर्गको स्वभाव कस्तो हुन्छ भने पाए जति खाइहाल्ने । भोलिका लागि राखौं नभन्ने । कोरोनाका बेला पनि कसैलाई पार्टी अध्यक्ष, कसैलाई प्रधानमन्त्री चाहिएको पनि त्यसैले गर्दा हो । मूल ध्यान केमा दिने भन्नेमै प्रष्ट देखिएनन् ।

कम्युनिष्ट पार्टीले राष्ट्रिय पुँजीलाई प्रवर्द्धन गर्नुपर्ने हो । तर, व्यवहारिक रुपमा दलाल पुँजीवादकै पक्षधर छौं । आत्मनिर्भर भएको भए कसैले थिचोमिचो गर्न पाउँदैनथे । त्यतातिर कसैको ध्यान गएजस्तो लाग्दैन ।

 


माधवकुमार नेपाललाई अध्यक्ष र वामदेव गौतमलाई प्रधानमन्त्री बनाउने प्रस्ताव आयो रे भन्ने सुनेको छु । यो प्रस्ताव नै हाँसोलाग्दो छ । पार्टीमा दुईजना अध्यक्ष छन् । संविधान संशोधन नगरी उहाँलाई प्रधानमन्त्री बनाउन सकिने अवस्था पनि छैन ।

भावनात्मक रुपमा पार्टी एकीकरण भइसकेको छैन । सिद्धान्त के हो भन्ने पनि थाहा छैन । साविक एमालेले जनताको बहुदलीय जनवाद भन्दै आएको छ । साविक माओवादीले चाहिँ जनताको जनवाद भन्ने गरेका छन् । सैद्धान्तिक रुपमा एक ठाउँमा आउनका लागि त सैद्धान्तिक बहस छलफल हुनुपर्‍यो नि ।

यद्यपि अहिले देखिएको विवादका कारण पार्टी विभाजनमा जाँदैन । किनभने, यो पार्टी टुप्पोबाट बनेको पार्टी होइन । भुइँबाट बनेको पार्टी भएको हुनाले फुट्दैन । नेताहरूका कारण भन्दा पनि भुइँ संस्कारले गर्दा पार्टी फुट्दैनन् । सामाजिक सञ्जालमै कति दबाव आएका छन्, हेर्नुस् ।

नेतृत्वको कुरा गर्नुहुन्छ भने दुबै अध्यक्षलाई संगठन भनेको के हो थाहा छैन । ओलीजी वर्ष १४ वर्ष जेल बस्दा त संगठन गर्नुभएन । प्रचण्डजी त प्रचण्डपथ भन्दै हिँड्नुभयो, सुप्रीम कमाण्डर हुनुभयो । ओली र प्रचण्डले संगठन भनेको के हो भन्ने बुझेको भए अहिलेको अवस्था नै आउने थिएन ।

ओलीजी म झापा आन्दोलनबाट आएको हुँ भन्नुहुन्छ, प्रचण्डजी प्रचण्डपथ भन्दै हिँड्नुहुन्छ । कमसेकम माधव नेपालमा यस्तो दम्भ छैन । उहाँहरू मध्येमा माधव नेपाल सबैभन्दा राम्रा व्यवस्थापक हुन् । तुलनात्मक रुपमा छवि पनि उहाँकै राम्रो छ ।

मान्छे जति बुढो हुँदै गयो, त्यति केटाकेटीजस्तो हुँदै जाँदोरहेछ । त्यसकारण ६० वर्ष माथिका कोही पनि केन्द्रीय कार्यकारी पदमा नबसौं । पार्टी अध्यक्षको जिम्मेवारी ५० वर्ष हाराहारी उमेर भएकालाई दिउँ । रोस्टर बनाउँ र नयाँ नेतृत्व चयन गरौं । ब्रम्हनालसम्मै कुर्सीमा जान पाए हुन्थ्यो भन्ने सोच त्यागौं ।

कमसेकम रत्नकुमार बान्तवा, हरि नेपाल, रामनाथ दाहालहरूको सपना मर्न नदिऔं । पार्टी अध्यक्ष वा प्रधानमन्त्री पदमा पुग्नका लागि शहीदको सपनालाई तिलाञ्जली दिने चेष्टा नगरौं ।

४०० जनाको केन्द्रीय समितिमा म पनि सदस्य छु । त्यत्रो मान्छे भएको सभा त हुन्छ, बैठक हुँदैन । फोन उठाउने नेताहरुलाई सल्लाह दिन्छु । कतिले त फोन पनि उठाउनुहुन्न । माधव नेपालले अलि बढी फोन उठाउनुहुन्छ । उहाँलाई सल्लाह दिन्छु ।

सबैले आ–आफ्नो जिम्मेवार पूरा गरौं । र, अविलम्ब महाधिवेशनमा जानु पर्छ । यो पार्टीलाई कम्युनिष्ट पार्टी बनाइराख्ने हो भने नेतृत्व परिवर्तन महाधिवेशनबाटै गर्नुपर्छ । पार्टीको नाममा कांग्रेसको जस्तो भिड बनाउनुको अर्थ छैन ।

समयमै महाधिवेशन गर्नुको विकल्प छैन । फेरि यो हाम्रो रहरको मात्रै कुरा होइन । निर्वाचन आयोगले पनि समयै महाधिवेशन गर्नु भनेको हुन्छ ।

समयमा महाविधेशन नगरे पनि शक्ति भएको पार्टी खारेज हुँदैन भनेर बस्नुहुँदैन । पार्टी एकीकरण नभएको भए एमालेको महाधिवेशन गत वर्ष नै भइसक्नु पर्थ्यो । त्यसैले, सकेसम्म छिटो महाधिवेशनमा जानु नै अहिलेको समस्याको निकास हो । २०७७ सालभित्रै महाविधेशन गर्नुपर्छ ।

( नेकपा नेता प्रदीप नेपालसँग अनलाइनखबरले गरेको वार्तामा आधारित)


सम्बन्धित खवर

कोरोनाविरुद्धको भेरोसेल खोप लगाउने कार्य स्थगित
१६ बैशाख २०७८, बिहीबार

गण्डकीमा सत्ताको खेल : कोरोना महामारीमाथि नै मजाक !
१६ बैशाख २०७८, बिहीबार

तामाांग समाज नेदरल्याण्डको सस्थागत गठन - अध्यक्षमा श्री...
२१ मंसिर २०७७, आईतवार

संक्रमणको जोखिममा उपत्यका, निषेधाज्ञा लगाएर के गर्दैछ...
१३ भाद्र २०७७, शनिबार

काठमाडौंमा संक्रमितको संख्या बढेपछि…
६ भाद्र २०७७, शनिबार

कविताको बाँसुरीमा माटोको धुन !
६ भाद्र २०७७, शनिबार

तामाङ समाज नेपालको प्रथम साधारण सभा सम्पन्न
२२ श्रावण २०७७, बिहीबार

गुठीद्घारा फ्रन्टलाइनमा खटेका पत्रकारलाई स्वास्थ्य...
१४ श्रावण २०७७, बुधबार

मध्यभोटेकोशी हाइड्रोपावरमा क्षति, एक चिनियाँ प्राविधिक...
२५ असार २०७७, बिहीबार